خانه > موج سوم, اعتماد ملی > چرا انسان‌ها بر سر شاخ می‌نشینند و بن شاخ می‌برند

چرا انسان‌ها بر سر شاخ می‌نشینند و بن شاخ می‌برند

اعتماد ملی – چه خوب است که انسان غرور و انسانیت را به کناری بگذارد و ضعف و فنای خود را وجدان کند و بپذیرد که سنن الهی تغییر نمی‌پذیرند. خداوند عالم عزیز کرده ندارد. حضرت حق هرگز تعهدی نداده است که انسان‌ها را (ولو بنام او حکم برانند) از نتایج اعمالشان محافظت کند. این نتیجه اعمال انسان‌ها بود که امروز مساجد دارالاسلام، موزه و هتل و کلیسا شده‌اند. این رهبران و رهروان مسلمان اندلس بودند که بر سر شاخ نشستند و بن شاخ بریدند تا بر آنها گذشت آنچه بر آنها گذشت. و هر چه اخبار ایران را مي‌خوانم بیشتر به این فکر فرو می‌روم که چرا انسان‌ها بر سر شاخ می‌نشینند و بن شاخ می‌برند.
بیاد بیاوریم که از روز نخست مشروعیت نظام جمهوری اسلامي‌تماما در گرو فرآیندهای مردمسالاری بوده است. 30 سال پیش این نظام با یک‌ همه‌پرسی آغاز شد نه با شایعات، نه با ادعای خوابنما شدن کسی و نه با یک نظریه حکومت دینی. این معنی‌دار است که هرچند بنیانگذار و رهبر انقلاب اسلامي‌ایران در تبعید نجف کتابی تحت عنوان «حکومت اسلامی» نگاشته بود و می‌توانست به‌راحتی این کتاب را اساس حکومتی به رهبری فقها و بدون مراجعه به آراي عمومي‌ قرار دهد، چنین نکرد.در اثنای آن دگرگونی ژرف رهبر فقید انقلاب در تکاپوی تحقق رویای «حکومت اسلامی» نبود بلکه هم و غم خود را مصروف تحقق «جمهوری اسلامی» نمود. او با اتکا به آرا مردم حکومت تشکیل داد و به سند همه‌پرسی جمهوری اسلامي‌ اعلام کرد، جمهوری اسلامي‌به شهادت اوراق ریخته شده در صندوق‌ها مشروعیت یافت نه به ادعای گزاف این و آن. فرهنگ سیاسی ایران در این 30 سال دستخوش تغییرات بسیاری شده است. در ابتدا جنبه مشروعیت‌بخشی انتخابات بر سایر جنبه‌های آن مي‌چربید. رای دادن از این‌رو وظیفه ملی و حتی شرعی قلمداد مي‌شد که نظام جمهوری اسلامي‌را موجه و در انظار مردم و جهانیان مستظهر به اراده ملت معرفی مي‌کرد. به عبارت دیگر مشارکت مردمي‌در انتخابات سنواتی عمود خیمه وجاهت جمهوری‌اسلامي‌بود. جمهوری‌اسلامي‌ایران واتیکان قرون میانه نبود که وجود خود را به اسطوره وراثت مقام روحانی یک حواری یا افسانه هبه قدرت از یک سزار به یک پاپ توجیه کند. از همان لحظه تولد ماهیت جمهوری اسلامي‌مردمي‌بود. این نظام 30 سال با شعار «میزان رای ملت است» زیسته است. البته دشمنان منطقه‌ای سعی کرده‌اند که یا مردمي‌بودن جمهوری اسلامي‌ را انکار کنند و یا با تجاهل از کنار آن بگذرند. ولی به‌رغم همه مشکلات (از قبیل نظارت استصوابی قبل از انتخابات و ابطال انتخابی صندوق‌ها بعد از آن) سلامت فرآیند رای‌گیری به‌عنوان منبع اصلی اقتدار و صلابت مردمي‌نظام سیاسی ایران هرگز تا این حد امروز مساله‌ساز نشده است. از این‌روست که بحران اعتماد به انتخابات را باید بسیار جدی گرفت. شائبه نادرستی در رای‌گیری تنها تضییع حق نامزدهای انتخاباتی و طرفداران آنها نیست بلکه تضعیف آشکار کیان نظام محسوب مي‌شود. خدشه در سلامت انتخابات مشروعیت سیاسی ایران و در نتیجه امنیت ملی ایران را در مخاطره قرار مي‌دهد. تا دیر نشده سیاستمداران و مسوولان باید در اعاده حیثیت از انتخابات بکوشند. رسیدگی قانونی در برابر بدیل وحشتناکی که در برابر همه ما قرار دارد هزینه‌ای کاملا مناسب است.

Advertisements
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: