خانه > اینجا و آنجا, بیانیه ها > محمد نوری زاد: آیا دولت احمدی نژاد دوام خواهد آورد ؟!

محمد نوری زاد: آیا دولت احمدی نژاد دوام خواهد آورد ؟!

فرارو – محمد نوری زاد در وبلاگ شخصی خود در مطلبی با عنوان «آیا دولت  احمدی نژاد دوام خواهد آورد؟»  اینگونه نوشته است: صورت ظاهر می گوید بله . ایشان به تکمیل کابینه خود خواهد پرداخت و با وزرای جدید ، به سمت چهار سال پیش رو خیز خواهد برداشت . اما این فقط صورت ظاهر است.  من آقای احمدی نژاد را بخاطر آزادگی اش ، بخاطر ذات مطلوب سفرهای استانی اش ، بخاطر شجاعتش می ستودم . و صد البته از او بخاطر …، بخاطر …، بخاطر عوامفریبی هایش ، بخاطر نخبه گریزی اش، و بخاطر به باد دادن فرصت ها و سرمایه های بی بدیل این ملک، رنجور بودم .انتخابات اخیر اما برای آقای احمدی نژاد دخمه ها و دره هایی تدارک دید که شخص ایشان نمی تواند فارغ از این دخمه ها و دره ها سر به کار متداول خود فرو برد و به کارکرد دیرین خود سرگرم باشد.
این چهار سال بلحاظ ماهیتی با چهار سال ابتدایی ریاست جمهوری وی تفاوتهای بنیادین دارد. دراین چهارسال ، آقای احمدی نژاد اگر به گوش های خود پنبه هم فرو کند نمی تواند خواب راحت داشته باشد. دولت آقای احمدی نژاد درست زیرپای آتشفشانی خانه کرده است که عنقریب فوران خواهد کرد. خستگی های فراوان کاری چهارسال اول ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد اگر طعمی از خدمت و رضایت حقتعالی داشت، خستگی های این چهارسال دوم استخوانسوز خواهد بود. نه تنها طعم خوشی با او نیست بلکه مزه گس ناله های مردم روحش را خواهد خراشید .

اگر شخص آقای احمدی نژاد را عامل حادثه های بعد از انتخابات ندانیم حتما شخص وی را مطلع لحظه به لحظه این اتفاقات خواهیم دانست. در قرآن ما ، شخص مطلع و لب فرو بسته، هیچ تفاوتی با عاملین یک مظلمه ندارد . آقای احمدی نژاد ، نشست و اجازه داد … زیردستش ، درست پیش چشمش آن کند که دیدیم . و دستگاه قضایی مجاورش ، آن کند که دیدیم . و «…» و« …» و «…» نیز.

آقای احمدی نژاد بازهم سخنرانی خواهد کرد . بازهم برای آمریکا خط ونشان خواهد کشید. بازهم برای دنیا و اداره جهان پیشقدم خواهد شد . اما مردم ، تنها به نظاره او خواهند نشست. دانشگاهها با او همراه نبودند ، بیش از پیش تنهایش خواهند گذارد. مردم به سخنرانی های او لبخند خواهند زد. کارهای او را دنبال خواهند کرد اما برای عرق ریزان او وقعی نخواهند نهاد. و شب ها، از فرط خستگی به رختخواب خواهد رفت اما هرگز نخواهد توانست به قدر یکساعت چشم برهم بگذارد. نه صدای سوزناک ناله های مادران فرزند ازدست داده، و نوعروسان همسر از دست داده، و مادران جوان از دست داده، به او اجازه بی خیالی خواهد داد و نه فریاد های گاه و بیگاه الله اکبر مردم.

این مردم داغدارند. غرورشان زخمی شده. به صورتشان آب دهان انداخته اند. تا مادامی که غرور این مردم ترمیم نشود، و تا مادامی که بر داغ آنان مرهم نهاده نشود، و تا هنگامی که حقشان اعاده نشود، این ناله های پرسوز، و این الله اکبرهای گاه و بیگاه ادامه خواهد داشت. زنان و مادران ما از زینب کبرای کربلا آموخته اند که برای تازه ماندن یک خون ، باید مدام مظلومیت و داغ آن را به رخ کشید. تاریخ با همه حادثه هایی که درسینه دارد، خود، فراموشکار بزرگی است.

زنان و مردان ما از کربلا نیک آموخته اند که برای گداختگی یک داغ چه باید بکنند بهمین دلیل من می گویم دولت آقای احمدی نژاد نمی تواند نسبت به این همه سوز و غرورهای شکسته بی تفاوت باشد چرا که با گذشت هرروز، این شکستگی غرور با زخم تازه تری همراه خواهد شد.

آقای احمدی نژاد نمی تواند بی حضور مردم به حمل این امانت بزرگ موفق شود. هر بی توجهی از طرف آقای احمدی نژاد و سایر دستگاهها به خواسته های مردم، آنان را به اندرون نفرت مردم خواهد راند. آقای احمدی نژاد ممکن است با رایی که آورده حق این را داشته باشد که برای چهار سال آینده رییس جمهور این سرزمین باشد، اما بخاطر … و سکوت مستقیمش در … جوانان مردم و توهین به آنان و شکستن غرورشان، نمی تواند نسبت به این همه لطمه بی تفاوت باشد.

اگر کشور ما : چین کمونیست بود ، شاید می توانست بعد از کشتار چهارهزار نفر درصبح یک روز ، بساط مخالفین را درهم بپیچد و دربعد از ظهر همان روز سخن از پیروزی بگوید و همه نیز بپذیرند. اما اینجا ایران است. ایرانی که هم جمهوریتش ملاک است و هم مسلمانی اش. بله، اسم اسلام را از عنوان این نظام بردارند و همه ما بگوییم : حالا شد! بروید هرچه که خواستید و اراده کردید انجام بدهید. اما تا مادامی که نامی از مسلمانی با این نظام است، هم مسئولان در پیشگاه مردم و خدای متعال مسئولند ، هم بی تفاوتی هر ساعتشان به فاجعه های بعدی نزدیک تر می شود .

فرض کنیم این نظام دراختیار امام زمان بود و در پیشگاه ایشان قرار بود انتخاباتی صورت بگیرد. آیا با ظهور اولین اعتراض ها، حضرت همان می کرد که دستگاههای قضایی و انتظامی ما با مردم ما کردند؟ حتما نه. پس مسئولان ما در این امتحان ساده نمره قبولی نیاوردند. و همه می دانند که با کسی که نمره قبولی نیاورده چه باید کرد!

اما من برای این راه طی شده، و برای ترمیم این لطمه های بزرگ، راه چاره ای اندیشیده ام. این که : مسئولان ما، بطور دستجمعی، از داغدیدگان رسما عذرخواهی کنند. ما طبق قانون، و طبق مقررات راهنمایی و رانندگی، فرد تصادف کرده و مقصر را وادار می کنیم که دیه مضروب را بپردازد. چگونه است که فرزند مردم را می کشیم و از روی خون او عبور می کنیم؟ این ها، نشانه های فتنه است. اگر دیه روحی و روانی و مادی این خون ها مسترد نشود، این خون ها تر و تازه خواهند ماند و به انتشار نفرت خواهند پرداخت.

بعد از استرداد دیه خون های ریخته شده، باید حق اجتماعی مردم نیز اعاده شو. دستگاههای یک نظام نمی توانند به سمت آقای احمدی نژاد متمایل باشند و از آنها انتظار عدل و انصاف داشت. باید صبورانه رخ به رخ این مردم نشست و حق شان را تثبیت کرد.

مردم ما اگر باور کنند و بپذیرند که حق در سوی دیگر است، سرتمکین فرود می آورند. اگر از جراحت های روانی و شکاف هولناک اجتماعی پدید آمده درهراسیم  باید به این امهات تن دردهیم . اگرنه که :باش تا صبح دولتت بدمد .

Advertisements
  1. مجید
    سپتامبر 1, 2009 در 06:24

    واقعا همانطور است که ایشان نوشته اند و چه به حق ، اما فکر می کنم آنچه امروز به جایی نرسد البته فریاد اس چون آب از سرچشمه گل آلود است.

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: